விலைஇல்லாததின் விளைவு !
15-9-2016 மதியம் 1.15 மணியளவில் மதுரை வணிகவளாகம்
பேருந்து நிறுத்தத்தில், திருமங்கலம் செல்லும் 48Y அரசு நகர்
பேருந்தில் ஓட்டுனர் இருக்கை பின்புற இருக்கையில் இடம் பிடித்தேன். என் அருகில்
பள்ளி சீருடையில் ஒரு சிறுவன் அமர்ந்தான்.
வாகனம் புறப்பட்டு அடுத்த, மதுரை கல்லூரி நிறுத்தத்தில் நிற்கும்போது “சார்
ஒரு உதவி செய்வீங்களா?” என்று அந்த சிறுவன் என்னிடம் கேட்டான். என்ன உதவி என்று கேட்டேன். பத்து
ரூபாய் இருந்தா கொடுங்கள் சார். திருநகர் 3 வது நிறுத்தத்தில் இறங்கி, சீனிவாசா
காலனி என் வீட்டிற்கு ஷேர் ஆட்டோவில் போகனும். இல்லைன்னா நடந்துதான் போகணும்.
மாலைதான் ஸ்கூல்பஸ் வரும் என்றான்.
நாளைக்கும் இதுபோல்தான் பத்து ரூபாய், பஸ்ஸில்
கேட்பாயா? உன் அம்மா அப்பா என்ன செய்கிறார்கள்?
உன்கூட பிறந்தவர்கள் எத்தனைபேர்? என்று
விசாரித்தேன்.
என் பெயர் ஷேக்தாவுத், மதுரை, காமராஜர் சாலை, சௌராஷ்டிரா ஹையர்
செகண்டரி ஸ்கூலில் 8c வகுப்பு படிக்கிறேன். என் அண்ணனும் இதே
ஸ்கூலில் 9 ம் வகுப்பு படிக்கிறான். அம்மா சீனிவாசா காலனி வீட்டில் இருக்காங்க.
அப்பா சென்னையில் தறி வேலை செய்றாங்க. மாசா மாசம் வீட்டுக்கு வந்து பணம்
கொடுப்பாங்க என்றான்.
எனது அலைபேசி கேம்ஸ்கேனர் மூலம் சிறுவனது
விலையில்லா பயண அட்டை மற்றும் பள்ளி அடையாள அட்டை இரண்டும் பதிவு செய்தேன்.
சிறுவன் என்னிடம் சொன்னது உண்மை என்று தெரிந்தது. எக்காரணம் கொண்டும் இனிமேல் பிறரிடம் கையேந்தக் கூடாது என்று சிறுவனுக்கு அறிவுரை கூறி பத்து ரூபாயை கொடுத்தேன்.
சிறுவனும் நானும் பேசியதை எனது வாய்ஸ்ரிக்கார்டர் பதிவு செய்து விட்டது. திருநகர் 3 வது நிறுத்தம் வந்ததும் சிறுவன்
இறங்கிவிட்டான். ஷேர் ஆட்டோவிற்கு காத்திடுக்காமல் காலில் செருப்பு இன்றி, தார்
சாலையில் சீனிவாசா காலனி வீட்டிற்கு நடந்தே செல்வதை, பேருந்தில் அமர்ந்தபடியே
கவனித்து மனம் கரைந்தேன்
.
மதியம் 1.45 மணியளவில் எனது நிறுத்தத்தில்
இறங்கி வீடு திரும்பினேன்.
இனாம் கேட்பவர்களின் தேவைக்கு பண உதவி செய்வதில்
எனக்கு உடன்பாடு கிடையாது.
பசித்தவர்க்கு உணவு வாங்கி கொடுப்பதில்
பிரியமானவன் நான். அப்போதும்கூட “பசித்தவர்க்கு சாப்பிட மீன் கொடுப்பதைவிட, மீன் பிடிக்க தூண்டில் வாங்கி
கொடுப்பதே சிறந்தது” என்ற தோழர் மாவோ அவர்களை படித்ததுதான் என்னை முழுமையாக ஆக்கிரமிக்கிறது!
என் மனதை குடைந்த இரு விசயங்களை உங்கள்
பார்வைக்கு வைக்கிறேன்:
1.சீனிவாசா காலனி-காமராஜர் சாலை சௌராஷ்டிர ஹையர்
செகண்டரி ஸ்கூல் 13 Kms பயணம் செய்ய 8ம் வகுப்பு படிக்கும்
சிறுவன் ஷேக்தாவூத்திற்கு, இலவச பயண அட்டையை வழங்குவதற்கு முன்பு, வீட்டிற்கு
அருகில் திருநகர், பசுமலை பகுதியிலேயே பள்ளிகள் இருந்தும் ஏன் தேவையின்றி அதிக
பயணத்தை ஊக்குவிக்கும் நிலை...நிர்வாகம் அரசின் உயர்மட்டத்துடன் கலந்து ஆலோசித்து
இனியாவது ஒரு முடிவு எடுக்கலாமே.
2. சிறுவன் ஷேக் தாவுத்திற்கு இலவச பயண அட்டை
இல்லாதிருந்தால், அவனது பெற்றோர்கள் அவனை அருகிலுள்ள பள்ளியில்தானே சேர்த்திருப்பார்கள். சிறுவனுக்கும் பயணக் களைப்பு குறையுமே.
விலையில்லாததின் விளைவுதான் காரணமா? யாராவது
கொஞ்சம் சொல்லுங்களேன்.../..செய்யுங்களேன்.
நல்லது நடக்கட்டும்.
-சரவணபவா



